Liczbę osób do obsługi wydarzenia KGW policzcie na podstawie zadań wykonywanych jednocześnie, godzin dostępności i zastępstw. Sama liczba uczestników ani deklaracja „przyjdzie dziesięć osób z koła” nie wystarczą. Potrzebujecie planu pokazującego, kto pracuje przy konkretnym zadaniu i w jakich godzinach.

Poniższy przykład dotyczy pracy organizacyjnej przy fikcyjnym spotkaniu rękodzielniczym. Wszystkie liczby są przykładowe. Nie określają wymaganej obsady ochrony, pomocy medycznej, opieki nad dziećmi ani innych zadań wymagających odrębnych ustaleń lub uprawnień.

Najpierw wypiszcie zadania w trzech etapach

Podzielcie przygotowanie na czas przed otwarciem, spotkanie z uczestnikami i zakończenie. Każdy etap potrzebuje własnej listy. Osoba obecna przy rozstawianiu stołów nie musi być dostępna wieczorem, a ktoś deklarujący pomoc „na festynie” może mieć na myśli tylko godzinę programu.

  • Przed wydarzeniem: odbiór materiałów, przygotowanie stanowisk, oznaczenia, sprawdzenie list i krótkie przekazanie informacji zespołowi.
  • W czasie programu: prowadzenie poszczególnych punktów, kontakt z uczestnikami, uzupełnianie materiałów, koordynacja oraz zastępstwa.
  • Po zamknięciu: zebranie wyposażenia, sprawdzenie kompletności, uporządkowanie miejsca i przekazanie rzeczy do magazynu.

Przy każdym zadaniu dopiszcie, czy wymaga stałej obecności, czy może poczekać. Fotorelacja wykonywana co pewien czas i stanowisko, którego nie wolno zostawić bez obsługi, mają różne wymagania. Nie wpisujcie tej samej osoby do obu zadań w tym samym przedziale, jeżeli nie może ich rzeczywiście połączyć.

Dwa obliczenia: osobogodziny i obsada w danym momencie

Osobogodziny zadania = liczba osób × czas pracy. Trzy osoby przez godzinę to trzy osobogodziny. Jedna osoba przez trzy godziny daje tę samą sumę czasu, ale nie wykona równocześnie trzech niezależnych zadań.

Dlatego obok sumy czasu sprawdźcie największą liczbę jednocześnie zajętych stanowisk. Jeżeli w godzinach 17:00–18:00 potrzebujecie pięciu osób przy pięciu odrębnych zadaniach, cztery osoby nie wystarczą, nawet gdy łączna liczba ich godzin wygląda dobrze. W tych samych godzinach uwzględnijcie przerwy i możliwość zastępstwa.

Dyspozycyjność zapisujcie dokładnie: „16:00–19:00”, a nie „po południu”. Sprawdźcie również umiejętności. Osoba dostępna czasowo może nie umieć obsłużyć danego stanowiska. Zastępca musi wiedzieć, co przejmuje i do kogo zwrócić się z problemem.

Pełny fikcyjny przykład: spotkanie od 16:00 do 20:00

Przyjmijmy, że organizujecie strefę rękodzieła. W czasie spotkania zaplanowano dwa stanowiska wydawania materiałów, jedną osobę do bieżącego kontaktu z uczestnikami, jedną do logistyki i jedną do koordynowania programu. To pięć równoległych ról. Dodatkowa, szósta osoba ma przejmować zadania podczas przerw i pomagać przy chwilowym spiętrzeniu pracy.

Założenia przykładu — do zastąpienia własnymi zadaniami
EtapOsobyGodzinyOsobogodziny
Przygotowanie stanowisk315:00–16:00, czyli 1 godzina3 × 1 = 3
Pięć stałych ról516:00–20:00, czyli 4 godziny5 × 4 = 20
Osoba do zastępstw116:00–20:00, czyli 4 godziny1 × 4 = 4
Zebranie i sprawdzenie rzeczy320:00–21:00, czyli 1 godzina3 × 1 = 3
Łącznie26 godzin zadań oraz 4 godziny dyspozycyjności do zastępstw30 osobogodzin w grafiku

W tym modelu w czasie spotkania jest jednocześnie sześć osób. Jedna dodatkowa osoba jest przyjętym założeniem przykładu, a nie uniwersalną rezerwą odpowiednią dla każdego festynu. Liczba stanowisk, odległości, tempo pracy i możliwości zespołu mogą wymagać innego planu.

Dlaczego podzielenie 30 godzin przez 3 nie kończy planowania?

Jeżeli wstępnie zakładacie średnio trzy godziny pomocy na osobę, dzielenie 30 ÷ 3 daje oszacowanie dziesięciu osób wynikające wyłącznie z sumy czasu. Nie dowodzi jeszcze, że uda się z nich ułożyć grafik. Dostępność we właściwych godzinach i ciągłość każdej roli trzeba sprawdzić osobno.

Oto jeden możliwy wariant z dwunastoma osobami podzielonymi na cztery grupy. Do podstawowych 30 godzin dodano czas na dwa przekazania stanowisk po 10 minut. Nie jest to dowód, że zawsze potrzeba dwunastu osób; pokazuje sposób budowania planu przy konkretnych oknach dostępności.

Przykład grafiku: cztery grupy po trzy różne osoby
GrupaDyspozycyjnośćCzas łącznyPrzydział w przykładzie
A — 3 osoby15:00–18:103 × 3 godz. 10 min = 9 godz. 30 minNajpierw przygotowanie; od 16:00 koordynacja programu, stanowisko 1 i logistyka.
B — 3 osoby16:00–19:103 × 3 godz. 10 min = 9 godz. 30 minStanowisko 2, kontakt z uczestnikami i zastępstwa.
C — 3 osoby18:00–21:003 × 3 = 9 godzinPrzejęcie trzech ról grupy A; od 20:00 zebranie i sprawdzenie wyposażenia.
D — 3 osoby19:00–20:003 × 1 = 3 godzinyPrzejęcie trzech ról grupy B.
Razem12 różnych osób31 godzinSześć osób w programie; w dwóch oknach przekazania po dziewięć.

Sprawdzenie godzin: od 16:00 obsadę zapewniają A i B. O 18:00 grupa C przychodzi na dziesięciominutowe przekazanie od A, a o 19:00 grupa D przejmuje role B w taki sam sposób. Każde okno dodaje trzy osoby na 10 minut, czyli pół osobogodziny; oba razem dodają jedną godzinę do wyjściowych 30. Po 20:00 zamknięciem zajmuje się C. Grupy A i B potrzebują po 3 godziny i 10 minut dyspozycyjności: jeśli trzy godziny są dla kogoś ścisłym limitem, ten wariant trzeba zmienić. Po wpisaniu nazwisk sprawdźcie też umiejętności zmienników.

Przerwy, zastępstwa i nieobecność

Wpiszcie przerwy do grafiku razem ze wskazaniem, kto w tym czasie obsługuje stanowisko. Jeżeli na jednej zmianie kilka osób chce jednocześnie odejść od swoich zadań, pojedynczy zastępca nie pokryje wszystkich ról. Uzgodnijcie kolejność i sposób zgłaszania krótkiego wyjścia.

Przy każdej kluczowej roli przygotujcie też kontakt do osoby, która może przejąć zadanie w razie nieobecności. Gdy takiej osoby nie ma, zawczasu ustalcie, które działanie można ograniczyć albo odwołać. Nie planujcie zastępstwa przez równoczesne przypisanie komuś dwóch zadań wymagających stałej obecności.

Formalne zasady współpracy z osobami pomagającymi sprawdźcie w poradzie o wolontariacie członków KGW. Dostępność w grafiku, członkostwo w kole i porozumienie z wolontariuszem to odrębne sprawy organizacyjne.

Karta zadania i gotowe materiały do pracy

Przed rozmową z zespołem skopiujcie poniższy schemat. Każda osoba powinna potwierdzić swój przedział godzinowy, a nie tylko ogólną chęć pomocy.

  • Zadanie i miejsce: [uzupełnijcie].
  • Godziny wymagające stałej obsady: [od–do].
  • Liczba osób potrzebnych jednocześnie i uzasadnienie: [uzupełnijcie].
  • Osoba na pierwszej zmianie oraz jej dyspozycyjność: [uzupełnijcie].
  • Zmiennik i sposób przekazania stanowiska: [uzupełnijcie].
  • Plan przerw i zastępca w tym czasie: [uzupełnijcie].
  • Potrzebne umiejętności lub odrębne wymagania: [uzupełnijcie].
  • Co robimy w razie nieobecności: [uzupełnijcie].
  • Osoba zatwierdzająca cały grafik i data sprawdzenia: [uzupełnijcie].

Do wpisania zespołu wykorzystajcie kartę podziału zadań KGW oraz grafik dyżurów. Karta opisuje odpowiedzialność za wykonanie zadania, a grafik pokazuje godziny. Oba zapisy powinny wskazywać te same osoby i aktualne ustalenia.

Obsada pomocnicza a bezpieczeństwo wydarzenia

W przedstawionej tabeli nie policzono zabezpieczenia medycznego, ochrony, formalnych służb porządkowych i informacyjnych ani obsługi specjalistycznych urządzeń. Takie potrzeby trzeba ustalić odrębnie dla rodzaju wydarzenia i miejsca. Przy imprezie podlegającej przepisom o imprezach masowych obowiązki organizatora obejmują osobne wymagania dotyczące zabezpieczenia, co omawia informacja Komendy Miejskiej Policji w Poznaniu.

Osoba pomagająca uczestnikom znaleźć materiały w naszym przykładzie nie staje się przez sam wpis w grafiku członkiem formalnej służby informacyjnej imprezy masowej. Podobnie warsztat pierwszej pomocy nie zastępuje wymaganego zabezpieczenia medycznego. W grafiku pokażcie, kto koordynuje uzgodnienia z właściwym organizatorem lub osobami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo.

Ostatnia kontrola przed potwierdzeniem programu

  1. Przejdźcie po kolejnych godzinach, sprawdzając obsadę wszystkich równoległych stanowisk.
  2. Zaznaczcie miejsca, w których ta sama osoba pojawia się przy dwóch zadaniach.
  3. Sprawdźcie przygotowanie, zakończenie, przekazania i przerwy.
  4. Potwierdźcie dostępność i umiejętności zastępców.
  5. Dopasujcie program do realnej obsady, zanim ogłosicie wszystkie atrakcje.

Jeżeli chcecie przećwiczyć planowanie wydarzeń z zespołem, zapoznajcie się z modułem organizacji wydarzeń krok po kroku. Pakiety dla grup i kontakt do organizatora znajdziecie w ofercie szkoleń stacjonarnych w Sarnówku.