KGW może stworzyć wartościową historię miejscowości bez ambicji pisania naukowej monografii. Trzeba jednak oddzielić wspomnienia od potwierdzonych faktów i zbudować archiwum, które inni będą mogli zweryfikować.

Zacznij od osi czasu i listy tematów

Podziel historię na okresy i obszary: szkoła, parafia, rolnictwo, zakłady pracy, ważne rodziny, wojna, powojenna modernizacja, organizacje społeczne, tradycje. Dzięki temu wiadomo, czego szukać.

Zbieraj źródła pisane

Przeglądaj kroniki, lokalne publikacje, stare gazety, mapy, dokumenty gminne i rodzinne materiały. Zawsze zapisuj tytuł źródła, autora, datę i stronę. Nie opieraj ważnej daty na zdjęciu znalezionym bez opisu w internecie.

Nagrywaj historię mówioną

Starszy mieszkaniec może wyjaśnić, gdzie stał młyn albo jak wyglądało życie szkoły, ale pamięć bywa zawodna. Traktuj relację jako źródło osobiste i porównuj ją z innymi materiałami.

Skanuj zdjęcia bez zabierania oryginałów

Wiele rodzin chętnie udostępni fotografię na godzinę, ale nie chce oddać jej do archiwum. Przygotuj prosty punkt skanowania i od razu zapisz właściciela, osoby na zdjęciu, miejsce i przybliżony rok.

Oznaczaj poziom pewności

Jeżeli data jest przybliżona, napisz „około 1955 r.”. Jeśli identyfikacja osoby jest niepewna, zaznacz to. Uczciwa informacja o niepewności jest lepsza niż fałszywa precyzja.

Zaangażuj mieszkańców w weryfikację

Wystawa „kogo rozpoznajecie na tym zdjęciu?” może przynieść więcej danych niż tygodnie samodzielnej pracy. Zapisuj jednak, kto podał informację, aby później można było wrócić do źródła.

Oddaj efekt społeczności

Historia może przyjąć formę wystawy, broszury, strony WWW, spaceru historycznego czy lekcji dla szkoły. Zachowaj też pełne archiwum źródłowe – publikacja jest tylko jednym z jego rezultatów.