Autorskie propozycje redakcji, aktualizacja: 11 października 2026 r. Zestaw jest inspiracją do spotkania dorosłych członków KGW, nie gotowym programem każdego ośrodka ani naukowo sprawdzoną metodą budowania więzi. Zabawy dają okazję do rozmowy i współpracy; nie gwarantują rozwiązania konfliktu. Czasy są orientacyjne, a liczby dotyczą uczestników jednego ćwiczenia.

Zasady przed pierwszą zabawą

Powiedzcie: „Można uczestniczyć, obserwować albo zrobić przerwę — bez tłumaczenia”. Ustalcie sygnał zatrzymania, pokażcie spokojny wariant i zostawcie wolne przejścia. Nie stosujcie kar, przymusowych zwierzeń, dotykania bez uzgodnienia ani publikowania zdjęć wbrew życzeniu uczestników. Nie proponujemy opasek na oczy, przeciągania liny ani konkurencji związanych z alkoholem. Dla zróżnicowanej grupy nie są dobrym domyślnym wyborem.

Dobierzcie stoliki, głośność i materiały do potrzeb osób obecnych. Potrzebę większego druku, przerwy lub miejsca siedzącego można zgłosić bez ujawniania diagnozy. Inspiracją jest zalecenie NCVO, by pytać nowe osoby o potrzebne dostosowania. Przygotujcie jedną osobę prowadzącą oraz pomocnika, którzy wyjaśnią zasady bez poganiania.

1. Trzy rzeczy, które nas łączą

Czas: 10 minut. Grupa: 6–24 osoby, zespoły po 3–4. Materiały: kartka i pisak na zespół.

Instrukcja: znajdźcie trzy wspólne, nieprywatne zainteresowania lub upodobania, np. ogród, konkretną potrawę lub spacery. Nie wystarczy „należymy do KGW”. Każdy może ominąć pytanie. Po sześciu minutach zespół przedstawia jedną rzecz. Wersja siedząca: całe ćwiczenie przy stoliku. Podsumowanie: czego dowiedzieliśmy się o sobie, co może pomóc przy kolejnym wspólnym działaniu?

2. Pocztówka z naszej miejscowości

Czas: 15 minut. Grupa: 4–24 osoby, zespoły po 3–4. Materiały: papier, kredki lub pisaki.

Instrukcja: zaprojektujcie pocztówkę z trzema elementami pokazującymi Waszą miejscowość. Podzielcie role: pomysły, rysowanie, podpis i prezentacja. Rysunek nie podlega ocenie artystycznej. Każda grupa wyjaśnia jeden wybór. Wersja siedząca: praca przy stole; osoba niemogąca rysować może dyktować podpis. Podsumowanie: jak zadbaliśmy, by nie zdecydowała tylko najbardziej rozmowna osoba?

3. Wieża z papieru

Czas: 12 minut. Grupa: 6–24 osoby, zespoły po 3–4. Materiały: po osiem kartek i kawałek taśmy na zespół.

Instrukcja: w osiem minut zbudujcie konstrukcję stojącą samodzielnie na stole. Ustalcie wspólny cel: wytrzymać dziesięć sekund, nie pokonać sąsiedni zespół. Nie wolno wchodzić na krzesła. Po próbie poprawcie jeden element. Wersja siedząca: konstrukcja w zasięgu wszystkich przy stole. Podsumowanie: kiedy plan pomógł, a kiedy potrzebowaliśmy zmienić pomysł?

4. Opowieść po jednym zdaniu

Czas: 10 minut. Grupa: 5–12 osób w jednym kręgu. Materiały: brak, opcjonalnie kartka do zapisania historii.

Instrukcja: rozpocznijcie fikcyjną opowieść: „Na kiermaszu pewien koszyk skrywał niespodziankę…”. Chętni dodają po jednym zdaniu, bez wymieniania rzeczywistych osób i dawnych sporów. Można powiedzieć „pas”. Nie poprawiajcie poprzednika. Wersja siedząca: krąg krzeseł lub stolik. Podsumowanie: co pomagało słuchać i nawiązywać do pomysłów innych?

5. Wspólne planowanie w rytmie 1–2–4–wszyscy

Czas: 16 minut. Grupa: 4–24 osoby. Materiały: kartki, długopisy, zegar.

Instrukcja: odpowiedzcie na pytanie „co ułatwi nam przygotowanie następnego wydarzenia?”. Minutę poświęćcie na wyjaśnienie, minutę na samodzielny namysł, dwie na rozmowę w parach, pięć w czwórkach i siedem na dzielenie się wybranymi pomysłami. To zastosowanie formatu 1-2-4-All autorstwa Henriego Lipmanowicza i Keitha McCandlessa, nie nasz autorski wynalazek. Wersja siedząca: sąsiednie pary łączą się bez przemieszczania. Podsumowanie: który pomysł usłyszeliśmy dzięki rozmowie w mniejszej grupie?

6. Regionalny quiz bez odpadających

Czas: 15 minut. Grupa: 6–30 osób, stoliki po 3–5. Materiały: sześć sprawdzonych pytań, kartki do odpowiedzi.

Instrukcja: przygotujcie pytania o lokalne miejsca, potrawy i zwyczaje. W każdej rundzie dajcie minutę na wspólną odpowiedź. Uznajcie różne udokumentowane nazwy; przy wątpliwości dopiszcie „do sprawdzenia”. Nikt nie odpada i nie ma wyśmiewania pomyłek. Wersja siedząca: standard przy stolikach. Podsumowanie: którą historię warto później zapisać w kronice koła?

7. Koszyk umiejętności

Czas: 12 minut. Grupa: 5–25 osób. Materiały: kartki, długopisy, koszyk.

Instrukcja: chętni zapisują jedną rzecz, którą lubią robić, i jedną, której chcieliby się nauczyć. Bez nazwisk i deklaracji dyspozycyjności. Prowadzący odczytuje kilka kartek, a grupa szuka pomysłów na krótkie warsztaty. Nie przydzielajcie od razu obowiązków autorowi. Wersja siedząca: pomocnik zbiera kartki. Podsumowanie: jaki mały warsztat możemy zaplanować, nie obciążając jednej osoby?

8. Łagodny szlak pomysłów

Czas: 20 minut. Grupa: 6–24 osoby, zespoły po 3–4. Materiały: cztery plansze z pytaniami i pisaki.

Instrukcja: plansze dotyczą np. promocji, spotkań, tradycji i odpoczynku. Zespoły dopisują po jednym pomyśle, następnie czytają odpowiedzi innych i dodają pytanie. Stacje w sali muszą być łatwo dostępne; nie jest to bieg terenowy. Wersja siedząca: plansze wędrują między stolikami. Podsumowanie: jaki pomysł udało się rozwinąć, zamiast zaczynać od początku?

9. Rzuty do pustych kubków

Czas: 10 minut. Grupa: 4–12 osób. Materiały: pusta tacka, lekkie kubki, miękkie piłeczki.

Instrukcja: kubki stoją na stabilnym stole, bez napojów. Ustalcie niewielką odległość i wspólny cel, np. pięć trafień zespołu. Każdy chętny ma dwie próby; odległość można zmienić. Nie rzucajcie w ludzi i nie zbierajcie piłeczek podczas rzutów. Wersja siedząca: toczenie piłeczki do tacki zamiast rzutu. Podsumowanie: co zmieniliśmy, by każdy mógł uczestniczyć na swoich zasadach?

10. Pochwała konkretnego działania

Czas: 8 minut. Grupa: 5–20 osób. Materiały: brak lub kartki do zapisu.

Instrukcja: chętni kończą zdanie „pomogło nam dziś, gdy…”, odnosząc się do obserwowalnego działania: ktoś wyjaśnił zasady albo udostępnił materiały. Można podziękować całemu stolikowi. Nie oceniajcie charakteru i nie wymuszajcie komplementu dla każdej osoby. Wersja siedząca: identyczna, można przekazać kartkę prowadzącemu. Podsumowanie: które zachowanie chcemy powtórzyć przy pracy koła?

Jak wybrać zabawy na jedno spotkanie?

Zacznijcie od poznania się, potem wybierzcie jedno wspólne zadanie i krótkie podsumowanie. Nie próbujcie zmieścić dziesięciu gier naraz. Scenariusz na dwie godziny pokazuje, gdzie zostawić przerwę i czas rozmowy. W poradzie o budowaniu zgranego KGW znajdziecie plan kontynuacji po spotkaniu.

Integracja w pakietach Sarnówka

Jeśli chcecie połączyć wyjazd ze szkoleniem, zobaczcie integrację w Sarnówku. W pakietach jest około dwugodzinna gra dla maksymalnie 25 osób w turze. Konkretne aktywności ustalacie dla grupy osobno — powyższa lista to inspiracja do rozmowy o programie. Porównajcie warianty 295, 590 i 750 zł brutto za osobę, a zakres oraz wersję pogodową ustalcie pod numerem 605 605 810. Pomogą wzór zapytania i checklista przygotowania wyjazdu.