Projekt międzypokoleniowy nie powinien polegać na tym, że seniorzy siedzą przy jednym stole, a dzieci przy drugim. Wspólne działanie musi wykorzystywać różne kompetencje i prowadzić do rezultatu, którego żadna grupa nie zrobiłaby równie dobrze sama.
20 pomysłów do wykorzystania
- cyfrowe archiwum rodzinnych fotografii z opisami starszych mieszkańców
- podcast o historii wsi nagrywany przez młodzież
- warsztat lokalnych potraw połączony z przygotowaniem e-booka
- mapa dawnych nazw pól, dróg i miejsc
- seria filmów „jedna umiejętność – dwa pokolenia”
- wspólny ogród z roślinami tradycyjnie uprawianymi w regionie
- gra terenowa o historii miejscowości
- warsztaty obsługi smartfona prowadzone przez młodszych dla starszych
- warsztaty rękodzieła prowadzone przez starszych dla młodszych
- nagranie lokalnych pieśni w nowej dokumentacyjnej oprawie
- wystawa porównująca zdjęcia tych samych miejsc dawniej i dziś
- książka kucharska z historiami rodzin
- akcja „słowo z naszej gwary” z nagraniami wymowy
- odtworzenie tradycyjnego wydarzenia na podstawie wspomnień
- wspólna kronika współczesnej wsi
- międzypokoleniowy wolontariat sąsiedzki
- warsztaty naprawiania i ponownego używania przedmiotów
- cykl spacerów z mieszkańcami jako przewodnikami
- projekt „zawody, których już nie ma”
- wspólna organizacja małego festiwalu tradycji lokalnej
Jak wybrać dobry pomysł
Wybierz projekt, który odpowiada na realne zasoby: jeśli macie świetne archiwum zdjęć, nie zaczynajcie od sztucznie wymyślonej pracowni rękodzieła. Jeśli młodzież dobrze montuje filmy, wykorzystajcie to.
Równowaga ról jest kluczowa
Każde pokolenie powinno być potrzebne. Starsi nie mogą być wyłącznie „eksponatem”, a młodzi wyłącznie pomocą techniczną. Projektuj zadania tak, aby wiedza, decyzje i wykonanie były współdzielone.
Zaplanuj rezultat i archiwum
Film, mapa, wystawa czy publikacja powinny zostać zachowane. Dodaj autorów, datę i źródła. Projekt międzypokoleniowy może jednocześnie stać się częścią trwałego archiwum KGW.
Oceń relację, nie tylko frekwencję
Sukcesem nie jest wyłącznie 40 uczestników. Zapytaj, czy ludzie nawiązali kontakt, nauczyli się czegoś od drugiego pokolenia i chcą spotkać się ponownie. To lepszy miernik sensu projektu.