Warsztaty KGW w świetlicy bez kuchni można oprzeć na umiejętnościach przydatnych w codziennej działalności. Nie trzeba zastępować gotowania przypadkową atrakcją. Wybierzcie jeden z poniższych tematów i zakończcie spotkanie konkretnym rezultatem, który grupa potrafi wykorzystać lub poprawić.
To autorskie propozycje samodzielnych zajęć dla dorosłych, nie oferta przyjazdu trenerów Sarnówka. Każdy scenariusz jest osobnym spotkaniem. Nie łączymy wszystkich trzech w jedno popołudnie. Nie przygotowujemy żywności, nie używamy gorącego kleju ani otwartego ognia; plan nie obejmuje zajęć dla dzieci.
Przygotujcie salę i sprawdźcie próbę przed ogłoszeniem
Wyznaczcie osobę prowadzącą i odpowiedzialną za salę; przy małej grupie mogą to być uczestnicy z wcześniej rozdzielonymi zadaniami. Ustawcie stabilne stoły, zostawcie przejścia i miejsce na torby. Sprawdźcie oświetlenie oraz czytelność wydruków. Wszystkie scenariusze pozwalają pracować siedząc.
Przetestujcie jedno ćwiczenie przed spotkaniem. Jeśli trwa dłużej, ograniczcie liczbę zdjęć lub przykładów, nie likwidujcie przerwy. Zestaw zakupów wpiszcie do budżetu wydarzenia, a odpowiedzialność do karty podziału zadań. Ilości poniżej są założeniem scenariuszy, nie normą wyposażenia świetlic.
Przed rozpoczęciem pokażcie, gdzie odkładać gotowe materiały i jak zgłosić potrzebę pomocy. Uzgodnijcie sposób przechowania prac po spotkaniu, aby plansza albo jedyna poprawiona wersja zaproszenia nie została przypadkowo zabrana z makulaturą.
Scenariusz 1: fotografujemy przedmiot telefonem — 6 osób, 90 minut
Cel i rezultat: trzy pary wykonują zdjęcie własnego przedmiotu, omawiają pierwszą próbę i poprawiają kadr. Na końcu każda para pokazuje dwa ujęcia oraz jedną świadomą zmianę. Wybierzcie rękodzieło lub inny niewielki przedmiot, nie posiłek ani produkt wymagający przechowywania.
Materiały: trzy naładowane telefony z aparatem, trzy przedmioty, trzy arkusze neutralnego tła formatu co najmniej A3, sześć kart A4 do notatek i sześć długopisów. Przygotujcie trzy stabilne stanowiska w dobrym świetle. Nie stawiajcie uczestników na krzesłach i nie prowadźcie przewodów przez przejścia.
Role: jedna osoba fotografuje, druga ustawia przedmiot i zapisuje spostrzeżenia; w drugiej próbie zamieniają się zadaniami. Nie trzeba mieć wspólnego modelu telefonu. Prowadzący pokazuje cel zmiany, a uczestnik sam szuka odpowiedniej podstawowej funkcji w swoim urządzeniu.
| Minuty | Praca |
|---|---|
| 0–10 | Cel, obejrzenie przedmiotów, podział na pary. |
| 10–20 | Krótki pokaz: jedno tło i dwa ustawienia światła. |
| 20–40 | Pierwsze zdjęcia i zapis wybranej zmiany. |
| 40–50 | Przerwa; po niej zamiana ról. |
| 50–70 | Druga próba z zastosowaniem uwag. |
| 70–85 | Porównanie ujęć na ekranach i zapis wniosków. |
| 85–90 | Porządkowanie stanowisk. |
Bez internetu: używajcie zwykłego aparatu i pokazujcie zdjęcia bezpośrednio na telefonach. Nie potrzeba kont, aplikacji ani przesyłania plików podczas zajęć. Zakończcie pytaniem: „Co zmieniliśmy i czy przedmiot widać czytelniej?”. Nie oceniajcie wartości czyjejś pracy rękodzielniczej. Dalszy zakres nauki przedstawia opis modułu fotograficznego.
Scenariusz 2: plansza historii koła — 8 osób, 100 minut
Cel i rezultat: cztery pary przygotowują planszę o czterech wybranych wydarzeniach z działalności koła. Przy każdym znajdą się: opis, data lub przedział czasu, pochodzenie informacji i pytanie do sprawdzenia. To robocza plansza pamięci, nie gotowe opracowanie historyczne.
Materiały: jeden duży arkusz A1 albo wolna przenośna tablica, 12 kopii zdjęć, 16 kartek A5 do pracy nad podpisami, osiem długopisów, cztery zestawy małych karteczek i cztery rolki taśmy odpowiedniej do podłoża. Zdjęcia i kartki są pulą roboczą do wyboru. Na planszy A1 umieśćcie cztery zdjęcia oraz cztery krótkie podpisy — po jednym zestawie na wydarzenie — i sprawdźcie układ przed przyklejeniem. Nie przyklejajcie rodzinnych oryginałów. Jeśli nie macie kopii lub nie uzgodniono użycia zdjęcia, zastąpcie je opisem i miejscem na późniejsze uzupełnienie.
Układ i role: cztery pary pracują przy stołach, plansza leży dostępnie dla grupy. Jedna osoba opowiada, druga zapisuje; później zamieniają się rolami. Przy składaniu całości każdy wskazuje, co wie z własnego doświadczenia, a co wymaga potwierdzenia. Nie zmuszajcie do opowiadania prywatnych historii.
| Minuty | Praca |
|---|---|
| 0–10 | Wybór czterech wydarzeń i zasad opisu. |
| 10–30 | Rozmowy w parach i przegląd kopii. |
| 30–50 | Zapis dat, opisów i niewyjaśnionych pytań. |
| 50–60 | Przerwa. |
| 60–80 | Ułożenie planszy i podpisów. |
| 80–95 | Wspólne czytanie, poprawki, wskazanie braków. |
| 95–100 | Porządkowanie i ustalenie przechowania planszy. |
Bez internetu: pracujcie na przyniesionych kopiach i wspomnieniach. Nie dopisujcie dat z domysłu. Oznaczcie „do sprawdzenia” i osobę, która później zajrzy do kroniki. Przed pokazaniem planszy poza grupą uzgodnijcie treści, podpisy i wykorzystanie materiałów. Na zakończenie sprawdźcie, czy odbiorca rozumie planszę bez ustnego komentarza autorów.
Scenariusz 3: zaproszenie, które odpowiada na pytania — 10 osób, 80 minut
Cel i rezultat: dwa zespoły przygotowują po jednej wersji zaproszenia na to samo planowane wydarzenie. Potem wspólnie wybierają czytelne rozwiązania i tworzą jeden poprawiony tekst. Nie projektują jeszcze plakatu — najpierw porządkują informacje.
Materiały: dziesięć kart A4 do notatek, dziesięć długopisów, dwa arkusze A3 na wersje robocze, dwa pisaki oraz dwa wydruki identycznej karty faktów. Karta obejmuje potwierdzone: nazwę, termin, miejsce, odbiorców, sposób udziału i kontakt. Jeżeli to ćwiczenie fikcyjne, oznaczcie wszystkie kartki „przykład — nie do publikacji”.
Układ i role: dwa stoły po pięć osób. W każdym zespole są: redaktor, sprawdzający fakty, rzecznik odbiorcy, sprawdzający czytelność oraz pilnujący czasu i przedstawienia wyniku. Role pomagają pracować, nie dają jednej osobie prawa do narzucenia całej treści.
| Minuty | Praca |
|---|---|
| 0–10 | Przeczytanie karty faktów i podział ról. |
| 10–25 | Pierwsze wersje zaproszenia. |
| 25–35 | Zamiana tekstów między zespołami i uwagi. |
| 35–45 | Przerwa. |
| 45–65 | Poprawa treści i uzgodnienie wspólnej wersji. |
| 65–75 | Głośne odczytanie i ostatnia kontrola faktów. |
| 75–80 | Zebranie materiałów i porządkowanie. |
Bez internetu: całość wykonajcie na papierze. Osoba z drugiego zespołu ma znaleźć odpowiedź na pytania „gdzie, kiedy, dla kogo, jak dołączyć?”. Jeśli musi dopowiadać warunki, poprawcie tekst. Dopiero gotową treść można wykorzystać z pomocą poradnika grafiki dla KGW, bez publicznego logowania na konto podczas spotkania.
Jak zamknąć spotkanie i co rozwijać dalej?
Zapiszcie, co powstało, czego zabrakło i kto przechowuje efekt. W karcie wdrożenia wybierzcie jedną kolejną czynność. Nie publikujcie automatycznie roboczych zdjęć, plansz i zaproszeń. Najpierw sprawdźcie materiały i uzgodnienia z osobami, których dotyczą.
Jeśli chcecie rozwinąć umiejętności z prowadzącym, zobaczcie zakres szkolenia z promocji i ofertę stacjonarnych szkoleń w Sarnówku. To osobna propozycja wyjazdowa, nie zapewnienie trenera do świetlicy ani realizacji powyższych scenariuszy. Przy małym zespole pomocna będzie również porada o warsztatach dla małego KGW.