Opis produktu KGW powinien pomóc odbiorcy rozpoznać wyrób: co to jest, kto go przygotowuje, czym się wyróżnia i skąd pochodzi opowiadana historia. Najpierw podajcie nazwę zrozumiałą dla kupującego, a następnie jeden lub dwa sprawdzone szczegóły. Zaproszenie do stoiska albo kontakt w sprawie dostępności może zamykać tekst.
Poniżej znajdziecie roboczy schemat, przykłady oraz sposób przygotowania wersji na plakat, profil i dla prowadzącego wydarzenie. Przykładowe nazwy kół, produkty i historie są fikcyjne. Nie są informacją o rzeczywistych wyrobach ani gotową etykietą do sprzedaży żywności.
Schemat opisu produktu do uzupełnienia
[Zrozumiała nazwa wyrobu] przygotowujemy w KGW [nazwa i miejscowość]. Wyróżnia go [konkretna cecha składu, sposobu wykonania lub wyglądu, którą możecie potwierdzić]. [Krótka, sprawdzona historia związku z kołem lub miejscem]. O dostępność podczas [wydarzenie] zapytajcie przez [aktualny kontakt].
Nie trzeba wykorzystywać wszystkich czterech zdań. Przy tabliczce na stoisku może wystarczyć nazwa i jedna cecha. Dłuższą historię zostawcie do prezentacji. Informacje o cenie, wielkości porcji, sposobie zamawiania i odbiorze powinny być łatwe do znalezienia tam, gdzie rzeczywiście oferujecie wyrób.
Najpierw przygotujcie kartę faktów
Jedna osoba może zebrać informacje od osób wykonujących produkt, a druga porównać je z recepturą lub sposobem pracy. Dzięki temu plakat, wpis i wypowiedź przy stoisku nie będą opowiadały trzech różnych historii.
- Nazwa: co odbiorca otrzymuje? Przykładowo ciasto drożdżowe ze śliwkami, haftowana serwetka albo wianek z suszonych roślin.
- Wykonanie: jaki rzeczywisty etap pracy warto pokazać? Napiszcie „ręcznie formujemy” tylko wtedy, gdy tak powstaje opisywany wyrób.
- Cechy: kształt, zastosowanie, materiał, sposób wykończenia lub wybrany składnik. Wybierzcie cechę, którą można zobaczyć lub sprawdzić.
- Związek z miejscem: wykonanie w danej miejscowości, pochodzenie konkretnego surowca i historia receptury to różne informacje.
- Historia: kto może ją potwierdzić i z jakiego zapisu lub wspomnienia pochodzi? Gdy nie znacie daty, nie wpisujcie „od stu lat”.
- Dostępność: na jakim wydarzeniu i w jakim terminie będzie można zapytać o wyrób? Nie zostawiajcie w stałym opisie obietnicy codziennej sprzedaży, jeśli jej nie prowadzicie.
Przykład rozróżnienia: wykonanie ciasta w Waszej wsi nie dowodzi, że wszystkie składniki wyprodukowano w tej wsi. Jeżeli możecie potwierdzić jedynie miejsce przygotowania, opiszcie właśnie je. Przy zmianie dostawcy lub receptury ponownie sprawdźcie tekst.
Ten sam produkt w trzech długościach
Załóżmy fikcyjnie, że KGW Pod Lipami przygotowuje ciasto drożdżowe ze śliwkami i kruszonką, a wspólne pieczenie jest tematem spotkania koła. W przykładzie nie zakładamy nagrody, certyfikatu, określonego pochodzenia owoców ani szczególnej wartości zdrowotnej.
Krótka tabliczka
Ciasto drożdżowe ze śliwkami i kruszonką — przygotowane przez KGW Pod Lipami. O skład i dostępne porcje zapytajcie przy stoisku.
Taka tabliczka jest przykładem tekstu promocyjnego. Przy sprzedaży potrzebne informacje o żywności, w tym o alergenach, należy udostępnić we właściwy sposób; samo zaproszenie do rozmowy nie zastępuje obowiązku ich podania.
Wpis zapraszający na wydarzenie
Na [nazwa i data wydarzenia] przygotowujemy ciasto drożdżowe ze śliwkami i kruszonką. Podczas spotkania KGW Pod Lipami wspólnie formujemy ciasto i dzielimy się sposobami przygotowania wypieku. Zapraszamy do naszego stoiska w [miejsce] — tam znajdziecie informacje o wyrobie i jego dostępności.
Przed publikacją wpiszcie prawdziwy termin oraz miejsce. Jeśli określenie sposobu przygotowania nie pasuje do Waszej pracy, zastąpcie je własnym faktem. Nie dopisujcie „ostatnie sztuki” ani „rekordowe zainteresowanie”, jeżeli nie macie podstaw do takiego komunikatu.
Prezentacja dla prowadzącego spotkanie
KGW Pod Lipami przedstawia ciasto drożdżowe ze śliwkami i kruszonką. Wyrób przygotowano podczas wspólnego pieczenia członków koła. Przy stoisku można porozmawiać o sposobie wykonania i zapoznać się z informacjami o produkcie.
Prowadzący potrzebuje krótkiego tekstu, który łatwo przeczyta. W oddzielnej wiadomości można podać wymowę nazwy koła i osobę do kontaktu. Historia koła oraz aktualne ogłoszenie o wydarzeniu nie muszą zmieścić się w opisie jednego wyrobu. Do przedstawienia zespołu wykorzystajcie poradę jak opisać KGW w trzech zdaniach.
Jak opisać rękodzieło?
Przy rękodziele odbiorcy pomaga informacja o materiale, rozmiarze, wykonaniu i zastosowaniu. Przymiotnik „wyjątkowy” można zastąpić opisem haftu, koloru lub wykończenia. Jeśli podajecie sposób pielęgnacji, powinien odpowiadać rzeczywistym materiałom i wykonaniu.
Serwetka dekoracyjna z ręcznie wykonanym haftem roślinnym. Wzór i kolory dobierają osoby przygotowujące prace w KGW [nazwa]. Rozmiar, materiał oraz dostępne warianty podajemy przy każdym egzemplarzu.
To również przykład fikcyjny. Nie nazywajcie materiału lnem, bawełną ani wełną bez sprawdzenia składu. Gdy rozmiary lub wykończenia są różne, opiszcie to przed przyjęciem zamówienia. Sama dekoracja ustawiona na stole nie dowodzi, że wyrób nadaje się do kontaktu z żywnością.
Historia lokalna wymaga konkretnego źródła
Możecie opowiedzieć, że przepis przekazała konkretna osoba, że wyrób towarzyszył określonemu wydarzeniu lub że wspólne wykonywanie jest częścią spotkań koła. Najpierw upewnijcie się, że znacie te fakty i uzgodniliście wykorzystanie historii. Jeśli dysponujecie tylko wspomnieniem jednej osoby, uczciwie wskażcie, że to właśnie wspomnienie.
Nie przypisujcie recepturze wieku, zwycięstwa w konkursie ani wpisu do wykazu na podstawie podobieństwa nazwy. W roboczej karcie dopiszcie: „informację potwierdza [osoba lub dokument], sprawdzono [data]”. Gdy pewnej historii nie ma, skupcie się na dzisiejszej pracy i realnej cesze produktu.
Dobre zdjęcie może pokazać to, co opisujecie: detal haftu, przekrój wypieku lub etap wykonania. Fotografia innego produktu może mylić odbiorcę. Podpis powinien wyjaśniać, czy pokazujecie konkretny egzemplarz, wariant czy zdjęcie ilustracyjne.
Opis promocyjny żywności a obowiązkowe informacje
IJHARS wskazuje, że dobrowolne informacje o żywności powinny być rzetelne i jednoznaczne, a dodatkowy opis nie może wypierać informacji obowiązkowych. To dotyczy także hasła lub grafiki, które sugerują pochodzenie czy szczególną cechę wyrobu. Zasady informacji dobrowolnych IJHARS pomagają sprawdzić ten obszar.
Oznaczenie „Produkt polski” ma określone warunki stosowania. Nie dodawajcie go automatycznie tylko dlatego, że wypiek powstał w polskiej miejscowości. Podobnie znaki jakości lub certyfikacji wymagają sprawdzenia zasad właściwego systemu i uprawnienia do ich użycia. Nie twórzcie własnej pieczęci wyglądającej jak urzędowe potwierdzenie.
Opis historii nie zastępuje informacji wymaganych przy oferowaniu żywności. Ich zakres i sposób udostępnienia zależą między innymi od postaci oferty oraz opakowania. Oficjalny przewodnik UE po etykietowaniu żywności omawia podstawowe wymagania. Przy stoisku sięgnijcie też do porady o informowaniu o alergenach i checklisty stoiska z żywnością.
Karta opisu produktu do skopiowania
Wypełnijcie ją przed projektowaniem grafiki. To autorska pomoc redakcyjna do zebrania faktów, a nie kompletna etykieta żywności.
- Nazwa wyrobu zrozumiała dla odbiorcy: [uzupełnijcie].
- Koło i rzeczywiste miejsce wykonania: [uzupełnijcie].
- Jedna cecha, którą potrafimy potwierdzić: [uzupełnijcie].
- Podstawa historii lub pochodzenia: [osoba, dokument albo informacja o braku potwierdzenia].
- Różnice pomiędzy wariantami produktu: [uzupełnijcie].
- Gdzie odbiorca znajdzie wymagane informacje o produkcie: [uzupełnijcie odpowiednio do formy sprzedaży].
- Zdjęcie pokazujące opisany wyrób: [plik i osoba, która sprawdza zgodność].
- Wersja na tabliczkę: [jedno lub dwa zdania].
- Wersja na profil: [nazwa, cecha, prawdziwy termin lub kontakt].
- Osoba zatwierdzająca fakty oraz data przeglądu: [uzupełnijcie].
Kontrola tekstu przed drukiem
- Czy osoba spoza koła rozumie, jaki wyrób przedstawiamy?
- Czy zdjęcie odpowiada temu, co opisujemy?
- Czy możemy potwierdzić każdą deklarację o składzie, wykonaniu i pochodzeniu?
- Czy historia została sprawdzona, a przykład roboczy nie został pomylony z faktem?
- Czy cena, porcja i sposób odbioru są aktualne w miejscu rzeczywistej oferty?
- Czy dodatkowa opowieść pozostawia czytelne miejsce na wymagane informacje?
Przy zmianie receptury, materiału, opakowania lub sposobu oferowania ponownie przejrzyjcie opis. Stary plakat nie powinien stawać się źródłem nieaktualnej informacji powielanej w kolejnych wpisach.
Jak połączyć opis, fotografię i prezentację koła?
Na wspólnym spotkaniu przygotujcie jeden prawdziwy produkt, kartę faktów i dwa zdjęcia. Osoba, która nie tworzyła opisu, niech wskaże, jakie informacje są jasne, a czego nadal brakuje. Umiejętności te wiążą się z fotografią smartfonem dla KGW oraz promocją koła w mediach. Programy modułów i pakiety pobytu sprawdzicie w ofercie szkoleń w Sarnówku.